Ale nie ten Big Day z moich młodzieżowych lat. Big day, bo to dzisiaj miałem tą słynną dwugodzinną orkę, ten Święty Graal każdego kandydata do Capgemini, to źródło pośród pustki Sahary, ten koń na białym rycerzu. To się właśnie wydarzyło.
Logistyk płakałby jakby widział te ostatnie dni i godziny, bo naprawdę dużo się dzieje ostatnio, a ta rozmowa prowadzona z apartamentu, podczas gdy już mnie tam nie powinno być, to taka niejako wisienka na torcie.
Moje interviewerki były bardzo miłe. Miałem dużo info o działalności firmy, doceniam taki input podczas rozmowy. Pytań w stylu „a dlaczego nasza firma”, „jakie są pana wady” i tych innych klasyków nie było. Chwała im za to. Cóż, byłem na to trochę przygotowany, ale cieszę się, że uniknąłem tej konfrontacji.
Za to szybko przeszliśmy do pytań technicznych dotyczących Agile, scrum, diagramów, user stories, pracy business analysta, product ownera i takich podobnych. Dostałem do analizy kilka diagramów i miałem opisać co widzę. I co to za diagram.Przyznałem, że nie jestem ekspertem w kwestii nazw diagramów. Później miałem nawet zadania do wykonania – stworzyć diagram UML dla opisanego procesu i napisać dwa zapytania SQL.
Konfrontacji nie uniknąłem jednak na sam koniec. W sumie sam ją zainicjowałem, czego nie żałuję ani trochę. Polegała ona na zadaniu pytania „Dlaczego uważacie, że mógłbym się sprawdzić na tym stanowisku?”. Zapadła chwilowa konsternacja i zaraz poszedł komentarz, że nie mogą w tej chwili ustosunkować się do tej rozmowy. Na co ja uspokajająco, że ja nie o tej rozmowie, tylko o fakcie, że zostałem na nią zaproszony. To jest dla mnie wykładnia, że warto ze mną przeprowadzić rozmowę.
Ciekawe czy da mi to plusa czy minusa. W każdym razie na pewno nie było nijak. I to mi sie podobało.
Podziękowałem za rozmowę. Mają się odezwać za ok. 2 tygodnie.
Jutro mam w miarę luz, z ciekawostek to ściągnięcie szwów bedzie ciekawe. Za to pojutrze gruba rozmowa ze Standard Chartered.